Νέες τεχνολογίες και εκσυγχρονισμός της εκπαίδευσης: Διοίκηση, εργαλεία και Τεχνητή Νοημοσύνη

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία επιχειρεί να διερευνήσει τον βαθμό αξιοποίησης των ψηφιακών τεχνολογιών στη σχολική πραγματικότητα, να αποτυπώσει τις αντιλήψεις εκπαιδευτικών και μαθητών σχετικά με τη χρησιμότητα και τα εμπόδια χρήσης τους, καθώς και να εξετάσει τη στάση τους απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Μέσα από τον συνδυασμό θεωρητικής ανάλυσης και εμπειρικής έρευνας, επιδιώκεται η ανάδειξη των προκλήσεων αλλά και των δυνατοτήτων που διαμορφώνουν το σύγχρονο ψηφιακό ελληνικό σχολείο. Στο θεωρητικό μέρος αναλύθηκαν οι σύγχρονες μορφές ψηφιακού μετασχηματισμού στην διοίκηση της εκπαίδευσης και της μαθησιακής διαδικασίας. Επιπλέον, αναλύθηκαν τα Συστήματα Διαχείρισης Μάθησης (LMS, CMS, LCMS), οι διοικητικές πλατφόρμες (όπως το Myschool και το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο), οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες, ζητήματα προστασίας προσωπικών δεδομένων και εξετάστηκε η εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στην εκπαιδευτική διαδικασία και οι ηθικές και παιδαγωγικές προεκτάσεις της. Στο ερευνητικό μέρος πραγματοποιήθηκε ποσοτική έρευνα με χρήση ερωτηματολογίου, το οποίο διανεμήθηκε ηλεκτρονικά και συγκέντρωσε 122 απαντήσεις. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη μέθοδο της περιγραφικής και επαγωγικής (t-test & ANOVA) στατιστικής. Τα ευρήματα έδειξαν διαφοροποιήσεις μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών. Οι μαθητές εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα εξοικείωσης με τα ψηφιακά εργαλεία και θετικότερη στάση απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Αντίθετα, οι εκπαιδευτικοί παρουσίασαν αυξημένη ανησυχία σχετικά με ζητήματα ακεραιότητας εργασιών και οργανωτικής υποστήριξης. Βασικά εμπόδια αναδείχθηκαν οι ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή, η περιορισμένη επιμόρφωση και η ανεπαρκής τεχνική υποστήριξη.