Η πρόληψη της επαγγελματικής εξουθένωσης στους νέους εργαζόμενους: μια στρατηγική προσέγγιση από τη σκοπιά της Διεύθυνσης Ανθρώπινου Δυναμικού

Abstract

Η παρούσα εργασία αποτελεί βιβλιογραφική μελέτη της θεωρίας και των διεθνών ερευνητικών δεδομένων που αφορούν το φαινόμενο της επαγγελματικής εξουθένωσης, με ιδιαίτερη έμφαση στους νέους εργαζομένους της Γενιάς Ζ. Εξετάζονται η εννοιολογική προσέγγιση της εξουθένωσης, τα βασικά θεωρητικά μοντέλα ερμηνείας της, καθώς και τα αίτια, τα συμπτώματα και οι επιπτώσεις της στην ψυχική και σωματική υγεία των εργαζομένων. Η ανάλυση της διεθνούς βιβλιογραφίας αναδεικνύει ότι η Γενιά Ζ εμφανίζει αυξημένη ευαλωτότητα απέναντι στο εργασιακό στρες και την επαγγελματική εξουθένωση, λόγω των εντατικοποιημένων ρυθμών εργασίας, της εργασιακής ανασφάλειας και της σύγχρονης οικονομικοκοινωνικής πραγματικότητας. Παράλληλα, τεκμηριώνεται ότι η επαγγελματική εξουθένωση δεν αποτελεί αποκλειστικά ατομικό φαινόμενο, αλλά συνδέεται στενά με οργανωσιακούς παράγοντες. Στο πλαίσιο αυτό, η εργασία διερευνά τον ρόλο της Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού στη διαμόρφωση στρατηγικών πρόληψης και αντιμετώπισης της επαγγελματικής εξουθένωσης στους νέους εργαζομένους. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη συνδυαστική προσέγγιση της Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού με τη Διοίκηση Ολικής Ποιότητας, η οποία δύναται να συμβάλει στη δημιουργία υγιών και βιώσιμων εργασιακών περιβαλλόντων.