Ο εσωτερικός έλεγχος και ο ρόλος του στην αποφυγή της απάτης

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξέτασε τον εσωτερικό έλεγχο ως θεμελιώδη μηχανισμό διακυβέρνησης και τον ρόλο του στην πρόληψη και ανίχνευση της απάτης σε οργανωσιακά περιβάλλοντα.Η βιβλιογραφική ανασκόπηση (μετά το 2015) συνέθεσε θεωρίες και επαγγελματικά πρότυπα και απάντησε συνοπτικά στα εξής ερευνητικά ερωτήματα: (α) πώς οριοθετήθηκε εννοιολογικά και λειτουργικά ο εσωτερικός έλεγχος σε σχέση με κίνητρα , ευκαιρίες, εξορθολογισμό και ικανότητα στα υποδείγματα απάτης .(β) ποια συστατικά του συστήματος εσωτερικού ελέγχου συνδέθηκαν στενότερα με μείωση επεισοδίων απάτης και με ποιους δείκτες απόδοσης αποτυπώθηκαν τα αποτελέσματα.(γ) με ποιον τρόπο οι πρακτικές ανάλυσης δεδομένων και η συνεχής παρακολούθηση ενίσχυσαν την αποτελεσματικότητα , με σεβασμό στην αναλογικότητα και στη δεοντολογία.Τα ευρήματα κατέδειξαν ότι η αποτελεσματικότητα του εσωτερικού ελέγχου βελτιστοποιήθηκε όταν ευθυγραμμιζόταν η σχεδίαση βάσει κινδύνων, η ανεξαρτησία και η ικανότητα της λειτουργίας με ώριμο περιβάλλον ελέγχου, σαφείς γραμμές αναφοράς και στιβαρή διακυβέρνηση δεδομένων.Ο συνδυασμός προληπτικών , ανιχνευτικών και διορθωτικών δικλίδων μείωσε ουσιαστικά τις ευκαιρίες απάτης. Η συνεχής ελεγκτική και η αναλυτική δεδομένων βελτίωσαν τον έγκαιρο εντοπισμό ανωμαλιών, υπό την προϋπόθεση πλαισίωσης από διακυβέρνηση μοντέλων και μηχανισμούς ιεράρχησης ευρημάτων.Οι μηχανισμοί αναφοράς παρατυπιών, ο συντονισμός «Τριών Γραμμών» και οι δείκτες επίδοσης που συνέδεαν πορίσματα με διορθωτικές ενέργειες αναδείχθηκαν κρίσιμες συνιστώσες. Τέλος , η κλαδική αποτίμηση (χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί,δημόσιος /μη κερδοσκοπικός τομέας, ΜΜΕ) υπέδειξε διαφοροποιήσεις που απαιτούσαν αρχές αναλογικότητας .Συμπερασματικά , ο εσωτερικός έλεγχος λειτούργησε αποτελεσματικότερα ως «συνδετικός κρίκος» στρατηγικής, κινδύνων και δικλίδων, μετασχηματίζοντας δεδομενοκεντρικά ευρήματα σε λογοδοτούσες αποφάσεις μέσα σε κουλτούρα ακεραιότητας!