Διαδικτυακή και δια ζώσης ομαδική μουσικοθεραπεία με ενήλικες με ψυχωτικές διαταραχές: μια μελέτη πολλαπλής περίπτωσης

Abstract

Η συγκεκριμένη έρευνα προσεγγίζει ως μελέτη πολλαπλής περίπτωσης μια ομάδα μουσικοθεραπείας με ενήλικες με ψυχωτικές διαταραχές που διενεργήθηκε διαδικτυακά την περίοδο της πανδημίας του COVID-19 και δια ζώσης μετά το τέλος αυτής στο Σύλλογο Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία (ΣΟΨΥ) Θεσσαλονίκης. Στόχος ήταν να διερευνηθούν συγκριτικά τα επίπεδα μουσικής εμπλοκής των συμμετεχόντων στις συνεδρίες των δυο διαφορετικών συνθηκών παρέμβασης (διαδικτυακά και δια ζώσης), αλλά και οι απόψεις των ίδιων των συμμετεχόντων και των φροντιστών τους σχετικά με την εμπειρία τους στην ομάδα. Για τους σκοπούς της έρευνας επιλέχθηκαν δυο διαφορετικοί τρόποι αξιολόγησης: α) η Κλίμακα Μουσικής Εμπλοκής (MES), τα δεδομένα της οποίας αναλύθηκαν στατιστικά και β) ημι-δομημένες συνεντεύξεις με τους συμμετέχοντες και τους φροντιστές τους, τα δεδομένα των οποίων επεξεργάστηκαν μέσω της θεματικής ανάλυσης. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν πως η μουσική εμπλοκή των συμμετεχόντων στη δια ζώσης παρέμβαση ήταν στατικώς σημαντικά μεγαλύτερη από τη μουσική εμπλοκή των ίδιων στη διαδικτυακή παρέμβαση. Η μουσική εμπλοκή στις συνεδρίες φάνηκε να συνάδει, σύμφωνα με τους συνεντευξιαζόμενους, με τη συνολική ψυχοσωματική εξέλιξη των συμμετεχόντων. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις θετικές αλλαγές στην κλινική τους εικόνα, αλλά και στον κοινωνικό τομέα της ζωής τους κατά τη διάρκεια συμμετοχής τους και στις δυο παρεμβάσεις. Στις απαντήσεις των συνεντευξιαζόμενων αποτυπώθηκαν, επίσης, συγκεκριμένα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της κάθε συνθήκης παρέμβασης, εκφράζοντας, ωστόσο, με σαφήνεια την προτίμησή τους για τη δια ζώσης παρέμβαση. Στη συζήτηση της έρευνας πραγματοποιείται αναλυτική επεξεργασία των ευρημάτων σε σχέση με την ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία, ενώ επίσης παρατίθενται περιορισμοί και προτάσεις για μελλοντική έρευνα.

Τhis thesis investigated through multiple case study the effect of a music therapy group with adults with psychotic disorders. The group was conducted online during the period of the COVID-19 pandemic and continued on site after the end of the quarantine at the Association of Families for Mental Health (F.A.M.H.) in Thessaloniki. The aims of the study were to investigate the music engagement of the participants in the sessions during the two different intervention conditions (online and on-site), and compare the findings, as well as to gain information about the experience of the participants and their caregivers regarding the group in both conditions. For research purposes, two different assessment methods were chosen: a) the Music Engagement Scale (MES), the data of which were statistically analysed and b) thematic analysis of semi-structured interviews with the participants and their caregivers. The results indicate that the music engagement of the participants during the on-site intervention was greater in a statically significant way than their music engagement in the online intervention. The music engagement in the sessions seemed to resonate, according to the interviewees, with the overall psychosomatic development of the participants. Furthermore, positive changes in the clinical image of the participants, as well as in their social lives during their participation in both interventions were highlighted. The interviewees, also, described in detail advantages and disadvantages of each intervention condition, clearly expressing, however, their preference for the on-site intervention. In the discussion section the findings are processed and thorough analysed in relation to the existing literature, while the limitations of the study as well as thoughts for further research are stated.