<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" version="2.0">
  <channel>
    <title>Psepheda Collection:</title>
    <link>http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/18781</link>
    <description />
    <pubDate>Sun, 12 Apr 2026 07:48:32 GMT</pubDate>
    <dc:date>2026-04-12T07:48:32Z</dc:date>
    <item>
      <title>Στάσεις και απόψεις εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για την εκπαιδευτική συμπερίληψη μαθητών με αναπτυξιακές διαταραχές και/ή ειδικές μαθησιακές δυσκολίες στην γενική τάξη</title>
      <link>http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34143</link>
      <description>Title: Στάσεις και απόψεις εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για την εκπαιδευτική συμπερίληψη μαθητών με αναπτυξιακές διαταραχές και/ή ειδικές μαθησιακές δυσκολίες στην γενική τάξη
Authors: Αρβανιτίδου, Ελένη
Abstract: Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη διερεύνηση των στάσεων και των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης των νομών Ξάνθης και Ροδόπης αναφορικά με την εκπαιδευτική συμπερίληψη μαθητών με αναπτυξιακές διαταραχές ή/ και ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Σκοπός της μελέτης είναι η αποτύπωση των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών σε μια πολυπολιτισμική περιοχή με γλωσσική ετερογένεια, η ιεράρχηση των παραγόντων υποστήριξης της συμπεριληπτικής διαδικασίας και η διερεύνηση πιθανών διαφοροποιήσεων βάσει δημογραφικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών. Για τη διεξαγωγή της έρευνας χρησιμοποιήθηκε η ποσοτική μέθοδος και το ερευνητικό εργαλείο βασίστηκε στην κλίμακα «My Thinking About Inclusion» (MTAI) των Stoiber et al., (1998) αφού πρώτα διασφαλίστηκε η επιφανειακή του εγκυρότητα (face validity) μέσω πιλοτικής εφαρμογής. Το δείγμα αποτέλεσαν 113 εκπαιδευτικοί που υπηρετούν κατά το τρέχον σχολικό έτος (2025-2026) και η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω του λογισμικού SPSS, περιλαμβάνοντας περιγραφική στατιστική και επαγωγικούς ελέγχους (t-test, ANOVA) ενώ εφαρμόστηκε έλεγχος t για ένα δείγμα (one-sample t-test) για τον προσδιορισμό της κατεύθυνσης των στάσεων σε σχέση με το ουδέτερο σημείο της κλίμακας.&#xD;
Το ερευνητικό εργαλείο της παρούσας εργασίας αναλύει τις στάσεις των εκπαιδευτικών μέσα από τρεις διακριτές υποκλίμακες, τις Πεποιθήσεις (Beliefs), οι οποίες αφορούν το ηθικό και φιλοσοφικό υπόβαθρο των εκπαιδευτικών σχετικά με το αναφαίρετο δικαίωμα των μαθητών για συνεκπαίδευση στη γενική τάξη, τον Αντίκτυπο (Impact), που εξετάζει τις προσδοκίες των εκπαιδευτικών για τα ακαδημαϊκά και κοινωνικά οφέλη που προκύπτουν από τη συμπεριληπτική διαδικασία και τη Διδακτική Διαχείριση (Management), η οποία αποτυπώνει την αίσθηση πρακτικής ικανότητας και αυτοαποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις μιας τάξης με ετερογένεια.&#xD;
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι εκπαιδευτικοί διατηρούν μια συγκρατημένα θετική στάση με την υψηλότερη αποδοχή να καταγράφεται στην υποκλίμακα των Πεποιθήσεων, γεγονός που μαρτυρά την αναγνώριση της συμπερίληψης ως ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης. Αντίστοιχα όσον αφορά τον Αντίκτυπο, οι συμμετέχοντες εμφανίζονται αισιόδοξοι για τα κοινωνικά οφέλη, αλλά εκφράζουν προβληματισμό για τη συναισθηματική πίεση των μαθητών. Τέλος, η χαμηλότερη βαθμολογία σημειώθηκε στη Διδακτική Διαχείριση, αναδεικνύοντας ότι οι εκπαιδευτικοί της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που συμμετείχαν στην έρευνα, αισθάνονται λιγότερο έτοιμοι πρακτικά, κυρίως λόγω της πίεσης για την κάλυψη της διδακτέας ύλης και της έλλειψης χρόνου. Ως πλέον καθοριστικοί παράγοντες υποστήριξης της συμπερίληψης αναδείχθηκαν η στενή συνεργασία με τους γονείς και το εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, καθώς και η αναγκαιότητα μείωσης του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα. Παράλληλα, η έρευνα κατέδειξε ότι η προηγούμενη διδακτική επαφή με τη μαθητική ετερογένεια και η ακαδημαϊκή εξειδίκευση μέσω μεταπτυχιακών σπουδών στην Ειδική Αγωγή ενισχύουν σημαντικά τη διδακτική αυτοαποτελεσματικότητα. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει το εύρημα ότι οι εκπαιδευτικοί που βρίσκονται στο στάδιο της επαγγελματικής σταθεροποίησης (6-10 έτη προϋπηρεσίας) επιδεικνύουν μεγαλύτερη ετοιμότητα στη διαχείριση της τάξης, συνδυάζοντας την εμπειρία με τη σύγχρονη κατάρτιση. Συνοψίζοντας, η παρούσα εργασία υπογραμμίζει την ανάγκη για δομικές αλλαγές που θα υπερβαίνουν τις αποσπασματικές ενισχύσεις, προκρίνοντας την υιοθέτηση του Καθολικού Σχεδιασμού για τη Μάθηση (UDL) και την παροχή βιωματικής επιμόρφωσης, με στόχο τη μετατροπή του σχολείου σε ένα πραγματικά συμπεριληπτικό οικοσύστημα.
Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026.</description>
      <pubDate>Thu, 01 Jan 2026 00:00:00 GMT</pubDate>
      <guid isPermaLink="false">http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34143</guid>
      <dc:date>2026-01-01T00:00:00Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Η εφαρμογή του Gamification σε πρόγραμμα παιδαγωγικής κατάρτισης: Επιπτώσεις στην κινητροδότηση και στη μάθηση</title>
      <link>http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34142</link>
      <description>Title: Η εφαρμογή του Gamification σε πρόγραμμα παιδαγωγικής κατάρτισης: Επιπτώσεις στην κινητροδότηση και στη μάθηση
Authors: Φασούλα, Αλίκη
Abstract: Η παρούσα εργασία έχει ως αντικείμενο τη μελέτη της σημασίας του gamification στην &#xD;
εκπαίδευση ενηλίκων καθώς και τα οφέλη που προκύπτουν από την αξιοποίηση της στον &#xD;
τομέα αυτό. Το gamification συνοπτικά θα μπορούσε να οριστεί ως η χρήση παιχνιδιών &#xD;
και η αξιοποίηση συγκεκριμένων τρόπων κινητροδότησης, προκειμένου να επιτευχθεί &#xD;
κάποιος στόχος. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αντικείμενο πλήθους ερευνών, οι οποίες &#xD;
αποτυπώνουν τα πολλαπλά οφέλη που μπορεί να έχει σε διάφορους τομείς όπως είναι &#xD;
η εργασία, η εκπαίδευση κ.α. Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να διερευνηθεί το &#xD;
πως το gamification μπορεί να αξιοποιηθεί στην εκπαίδευση ενηλίκων με αναλυτική &#xD;
βιβλιογραφική ανασκόπηση των πλεονεκτημάτων που απορρέουν από την ενσωμάτωση του &#xD;
gamification στην εκπαίδευση ενηλίκων. Παράλληλα, βιβλιογραφικά τεκμηριώνονται τόσο &#xD;
η κινητροδότηση των ενηλίκων εκπαιδευομένων όσο και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που &#xD;
διέπουν την εκπαίδευση ενήλικων ατόμων.
Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026.</description>
      <pubDate>Thu, 01 Jan 2026 00:00:00 GMT</pubDate>
      <guid isPermaLink="false">http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34142</guid>
      <dc:date>2026-01-01T00:00:00Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην ιατρική εκπαίδευση: Προοπτικές και προκλήσεις</title>
      <link>http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34139</link>
      <description>Title: Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην ιατρική εκπαίδευση: Προοπτικές και προκλήσεις
Authors: Μπέλτσου, Αγγελική
Abstract: Η παρούσα μελέτη διερευνά την ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στην ιατρική εκπαίδευση, εστιάζοντας στις αντιλήψεις, τις εμπειρίες και τις στάσεις εκπαιδευτών ιατρικής και επαγγελματιών υγείας. Καθώς οι εφαρμογές ΤΝ επεκτείνονται διαρκώς τόσο στην κλινική πράξη όσο και στα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα, καθίσταται αναγκαία η διερεύνηση των παιδαγωγικών, επαγγελματικών και ηθικών τους προεκτάσεων.&#xD;
Η έρευνα βασίστηκε σε ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση και αξιοποίησε ημιδομημένες συνεντεύξεις με εκπαιδευτές που δραστηριοποιούνται στην ιατρική εκπαίδευση. Τα δεδομένα αναλύθηκαν μέσω θεματικής ανάλυσης, με την υποστήριξη του λογισμικού Dedoose. Η διαδικασία ανοικτής κωδικοποίησης ανέδειξε είκοσι πέντε (25) αρχικούς κωδικούς, οι οποίοι οργανώθηκαν σε πέντε θεματικά πεδία: (α) ανάγκη επιμόρφωσης και ανάπτυξης ψηφιακών δεξιοτήτων, (β) παιδαγωγικές και κλινικές δυνατότητες της ΤΝ, (γ) ηθικές και ρυθμιστικές προκλήσεις, (δ) στάσεις των εκπαιδευτών και (ε) παιδαγωγικές αξίες και ανησυχίες αλλοίωσης της εκπαιδευτικής σχέσης.&#xD;
Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η ΤΝ αντιμετωπίζεται κυρίως ως υποστηρικτικό εργαλείο, ικανό να ενισχύσει την εξατομικευμένη μάθηση, την ανάπτυξη κλινικής συλλογιστικής, την προσομοίωση κλινικών σεναρίων και την παροχή άμεσης ανατροφοδότησης. Παράλληλα, αναδείχθηκαν σημαντικοί προβληματισμοί σχετικά με την προστασία προσωπικών δεδομένων, τη διαφάνεια και επεξηγησιμότητα των αλγορίθμων, τη λογοδοσία και τον κίνδυνο υπερεξάρτησης από αυτοματοποιημένα συστήματα.&#xD;
Κεντρικό συμπέρασμα της μελέτης αποτελεί ότι η ΤΝ δεν δύναται να υποκαταστήσει την κλινική κρίση, την ηθική ευθύνη και την παιδαγωγική αυθεντία του ιατρού-εκπαιδευτή. Η ουσιαστική αξιοποίησή της προϋποθέτει συστηματική επιμόρφωση, σαφές θεσμικό πλαίσιο και διατήρηση ενός ανθρωποκεντρικού εκπαιδευτικού προσανατολισμού. Η ΤΝ αναδεικνύεται, επομένως, ως σύνθετη και μετασχηματιστική παιδαγωγική πρόκληση, της οποίας η επιτυχία εξαρτάται από τον κριτικά τεκμηριωμένο και συνειδητό εκπαιδευτικό σχεδιασμό.
Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026.</description>
      <pubDate>Thu, 01 Jan 2026 00:00:00 GMT</pubDate>
      <guid isPermaLink="false">http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34139</guid>
      <dc:date>2026-01-01T00:00:00Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Η αξιοποίηση των παιχνιδιών σοβαρού σκοπού για την ανίχνευση των συμπτωμάτων της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής ή/και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) και την ενίσχυση των επιτελικών λειτουργιών σε παιδιά και εφήβους. Μια συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση</title>
      <link>http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34131</link>
      <description>Title: Η αξιοποίηση των παιχνιδιών σοβαρού σκοπού για την ανίχνευση των συμπτωμάτων της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής ή/και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) και την ενίσχυση των επιτελικών λειτουργιών σε παιδιά και εφήβους. Μια συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση
Authors: Μπαρμπούδη, Αναστασία
Abstract: Η παρούσα μελέτη αποτελεί συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη χρήση των παιχνιδιών σοβαρού σκοπού (serious games) στην ανίχνευση των συμπτωμάτων της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) και στην ενίσχυση των επιτελικών λειτουργιών σε παιδιά και εφήβους. Η ΔΕΠ-Υ είναι μια συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει σημαντικά τη γνωστική λειτουργία, τη μάθηση και την καθημερινή λειτουργικότητα των ατόμων. Τα παιχνίδια σοβαρού σκοπού αποτελούν μια καινοτόμο προσέγγιση, καθώς συνδυάζουν στοιχεία παιχνιδιού με εκπαιδευτικούς και θεραπευτικούς στόχους, προσφέροντας δυνατότητες τόσο για αξιολόγηση όσο και για παρέμβαση. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι η συστηματική σύνθεση των πρόσφατων ερευνητικών δεδομένων σχετικά με τη συμβολή των παιχνιδιών σοβαρού σκοπού στην ανίχνευση των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ και στη βελτίωση των επιτελικών λειτουργιών, καθώς και η διερεύνηση πιθανών δευτερογενών επιδράσεων, όπως η ποιότητα ζωής των παιδιών και των οικογενειών τους. Τα ευρήματα της ανασκόπησης συμβάλλουν στην κατανόηση των δυνατοτήτων και των περιορισμών των παιχνιδιών σοβαρού σκοπού και παρέχουν κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα και εκπαιδευτική πρακτική.
Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026.</description>
      <pubDate>Thu, 01 Jan 2026 00:00:00 GMT</pubDate>
      <guid isPermaLink="false">http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34131</guid>
      <dc:date>2026-01-01T00:00:00Z</dc:date>
    </item>
  </channel>
</rss>

