http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/14334 Sun, 17 May 2026 05:58:42 GMT 2026-05-17T05:58:42Z http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34470 Title: Πολιτιστική επιχειρηματικότητα και κρίσεις Authors: Μάνου, Φανή Abstract: Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την πολιτιστική επιχειρηματικότητα υπό συνθήκες κρίσης, δίνοντας έμφαση στις βασικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολιτιστικές επιχειρήσεις, στους μηχανισμούς προσαρμογής που αναπτύσσουν και στον ρόλο των πολιτικών στήριξης στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου και ανθεκτικού πολιτιστικού τομέα. Ο πολιτισμός συγκαταλέγεται στους πλέον ευάλωτους τομείς σε περιόδους κρίσης, εξαιτίας της επισφάλειας της απασχόλησης, της αστάθειας της ζήτησης και της έντονης εξάρτησης από εξωτερικές πηγές χρηματοδότησης. Η μελέτη βασίζεται σε εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση επιστημονικών άρθρων, θεσμικών εκθέσεων και κειμένων πολιτιστικής πολιτικής σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Μέσα από τη συνθετική ανάλυση της βιβλιογραφίας αναδεικνύεται ο σύνθετος χαρακτήρας των κρίσεων, οι οποίες αφενός αποδιοργανώνουν τη λειτουργία των πολιτιστικών επιχειρήσεων και αφετέρου δημιουργούν συνθήκες για καινοτομία και αναδιάρθρωση των επιχειρηματικών πρακτικών. Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στις πολιτικές στήριξης και στα χρηματοδοτικά εργαλεία, καθώς και στις κοινωνικές και περιβαλλοντικές διαστάσεις της πολιτιστικής επιχειρηματικότητας. Τα συμπεράσματα της εργασίας καταδεικνύουν ότι η αποτελεσματική ενίσχυση του πολιτιστικού τομέα απαιτεί συνδυασμό άμεσων μέτρων αντιμετώπισης των επιπτώσεων της κρίσης και μακροπρόθεσμων στρατηγικών που ενσωματώνουν την οικονομική βιωσιμότητα, την κοινωνική προσφορά και την περιβαλλοντική υπευθυνότητα. Συνολικά, η εργασία υποστηρίζει ότι η ενδυνάμωση της πολιτιστικής επιχειρηματικότητας σε περιόδους κρίσης προϋποθέτει μια ολιστική προσέγγιση πολιτιστικής πολιτικής και επιχειρηματικής δράσης, η οποία αντιμετωπίζει τον πολιτισμό ως βασικό συντελεστή βιώσιμης ανάπτυξης. Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026. Thu, 01 Jan 2026 00:00:00 GMT http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34470 2026-01-01T00:00:00Z http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34468 Title: Η Πολιτιστική Διπλωματία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως εργαλείο ήπιας ισχύος: ο ρόλος των ευρωπαϊκών πολιτικών πολιτισμού και νεολαίας στην εξωτερική δράση της Ε.Ε. Authors: Τσαούση, Γεωργία Χριστίνα Abstract: Η εργασία εξετάζει την πολιτιστική διπλωματία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως εργαλείο ήπιας ισχύος, με έμφαση στον ρόλο των ευρωπαϊκών πολιτικών πολιτισμού και νεολαίας στην εξωτερική δράση της ΕΕ. Στο θεωρητικό επίπεδο, αναλύονται οι έννοιες της ήπιας ισχύος, της δημόσιας διπλωματίας και της πολιτιστικής διπλωματίας, καθώς και οι σχέσεις τους, προκειμένου να αποσαφηνιστεί πώς η «έλξη» μπορεί να μετασχηματιστεί σε διεθνή επιρροή μέσω αξιών, αφηγήσεων, πολιτιστικών πρακτικών και δικτύων. Η εργασία αντιμετωπίζει την ΕΕ ως ιδιόμορφο δρων διεθνών σχέσεων, του οποίου η ισχύς δεν στηρίζεται κυρίως σε παραδοσιακά μέσα εξαναγκασμού, αλλά σε κανονιστικά πρότυπα, θεσμική αξιοπιστία και μακροπρόθεσμη οικοδόμηση συνεργασιών. Στο εμπειρικό-αναλυτικό σκέλος, εξετάζονται οι πολιτιστικές πολιτικές της ΕΕ και οι διεθνείς πολιτιστικές σχέσεις μέσα από τις στρατηγικές προτεραιότητες, τα εργαλεία, τα δίκτυα και τους φορείς υλοποίησης, αναδεικνύοντας τη μετατόπιση από τη μονομερή προβολή προς τη συνεργατική και συμμετοχική δράση. Παράλληλα, αναλύονται οι πολιτικές νεολαίας, ιδίως η κινητικότητα, οι ανταλλαγές και η συμμετοχή, ως μηχανισμοί που δημιουργούν βιωματικές εμπειρίες, ενισχύουν την αμοιβαία κατανόηση και συγκροτούν ανθεκτικά διακρατικά δίκτυα. Η εργασία δείχνει ότι προγράμματα όπως το Erasmus+ και το European Solidarity Corps λειτουργούν ως «υποδομές σχέσεων», καθώς μετατρέπουν την ευρωπαϊκή ιδέα σε προσωπικές εμπειρίες ευκαιρίας, συνεργασίας και αλληλεγγύης, με μακροχρόνια αποτελέσματα στην εικόνα και την αξιοπιστία της ΕΕ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις προκλήσεις της ευρωπαϊκής πολιτιστικής διπλωματίας, όπως ο θεσμικός κατακερματισμός, οι ανισότητες πρόσβασης, οι ασυνέπειες μεταξύ αξιακής ρητορικής και πολιτικών επιλογών, καθώς και οι δυσκολίες μέτρησης άυλων αποτελεσμάτων. Η σύνθεση των ευρημάτων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αποτελεσματικότητα της ήπιας ισχύος της ΕΕ εξαρτάται από τη συνέπεια, την αμοιβαιότητα, την ποιότητα των συνεργασιών και τη διάρκεια των δικτύων, ενώ η αξιολόγηση απαιτεί εργαλεία που αποτυπώνουν σχέσεις, εμπιστοσύνη και μεταβολές στάσεων σε βάθος χρόνου. Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026. Thu, 01 Jan 2026 00:00:00 GMT http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34468 2026-01-01T00:00:00Z http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34460 Title: Η διαχρονική παρουσία των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στη διαχείριση κρίσεων και καταστροφών - η μελέτη των ελληνοτουρκικών κρίσεων από το 1987 έως και σήμερα Authors: Σαρηγιαννίδου, Αναστασία Abstract: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση του κοινωνικού ρόλου των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) και η προβολή της σημαντικότητάς τους και συμβολής τους στην διαχείριση κρίσεων υπό του πρίσματος της θεώρησης των πραγμάτων, βασισμένη στο θεωρητικό και θεσμικό πλαίσιο, στο οποίο στηρίζεται το σύστημα της πολιτικής προστασίας της χώρας μας. Στην παρούσα εργασία, όπως καθίσταται σαφές από τον τίτλο, αντικείμενο μελέτης, αποτελεί το φαινόμενο της διαχείρισης κρίσεων, που συγκροτεί σημαντικό και αναπόσπαστο τμήμα της θεωρίας των Διεθνών Σχέσεων. Πέραν της ενδελεχούς μελέτης της διαχείρισης κρίσεων σε θεωρητικό επίπεδο, αποπειράται και η μελέτη της διαχρονικής διένεξης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Στο πρώτο κεφάλαιο, πραγματοποιείται η οικοδόμηση των θεωρητικών θεμελίων, αρχής γενομένης από την μελέτη της έννοιας της κρίσης. Ακολούθως γίνεται αναφορά στο πλαίσιο άσκησης κοινωνικής πολιτικής των Ενόπλων Δυνάμεων ως δημόσιου οργανισμού. Έπειτα, οι παράγοντες που οδηγούν στην εκδήλωση μιας κρίσης και η αντιμετώπιση αυτών καθαυτών. Στα επόμενα κεφάλαια, το επίκεντρο της έρευνας εστιάζεται στις ελληνοτουρκικές κρίσεις στο Αιγαίο, μετά το χρονικό ορόσημο του 1974. Η εν λόγω επιλογή προέκυψε βάσει σημαντικότητας και δυναμικής εξέλιξης της εκάστοτε κρίσης. Συγκεκριμένα, επελέγησαν οι κρίσεις του 1976, του 1987, του 1996, και του 2020, διαδραματισθείσες στο Αιγαίο, αναφορικά με τα κυριαρχικά εθνικά δικαιώματα της Ελλάδας. Προς επίρρωση των θεωρητικών δεδομένων που έχουν παρουσιαστεί στα πρώτα κεφάλαια, κρίθηκε αναγκαία η λήψη συνεντεύξεων από Αξιωματικούς και Υπαξιωματικούς του Ελληνικού Στρατού, οι οποίοι έχουν παραστεί σε κοινωνικές επιχειρήσεις και είναι σε θέση να εκφέρουν άποψη ως προς την συνδρομή του στρατού σε περίοδο κρίσης. Τέλος, η παρούσα διπλωματική εργασία ολοκληρώνεται με την διατύπωση των απαραίτητων συμπερασμάτων. Συμπερασματικά, κατά την εκπόνηση της παρούσης εργασίας πραγματοποιήθηκε εκτενής βιβλιογραφική ποιοτική έρευνα, ελληνική και ξένη, μέσα από άρθρα, βιβλία, δημοσιεύσεις καθώς και από διαδικτυακή αναζήτησή, καταλήγοντας σε διερευνητική καταγραφή του ρόλου και των ενεργειών των Ενόπλων Δυνάμεων με την προβολή απόψεων των συμμετεχόντων μέσω συνεντεύξεων. Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026. Thu, 01 Jan 2026 00:00:00 GMT http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34460 2026-01-01T00:00:00Z http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34452 Title: Διαχείριση της κρίσης του Covid 19 στον τομέα της εκπαίδευσης. Συγκριτική μελέτη στις χώρες Σουηδία, Ισλανδία, Ιταλία, Γερμανία Authors: Πάτρα, Κωνσταντίνα Abstract: Η παρούσα διπλωματική εξετάζει τη διαχείριση της κρίσης του Covid 19 στον τομέα της εκπαίδευσης μέσα από μια συγκριτική ανάλυση τεσσάρων χωρών (Σουηδία, Ισλανδία, Ιταλία, Γερμανία). Στόχος είναι (α) να αποτυπωθούν οι βασικές επιλογές πολιτικής (κλεισίματα ανά βαθμίδα, υβριδικά σχήματα, ψηφιακή υποστήριξη) και οι θεσμικοί μηχανισμοί λήψης/εφαρμογής αποφάσεων, (β) να αναλυθούν οι συνέπειες στα μαθησιακά αποτελέσματα και στις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις, (γ) να αναδειχθούν συγκριτικά μοτίβα και ερμηνευτικοί μηχανισμοί (π.χ. πολιτικές «δύο ταχυτήτων», μη γραμμική σχέση κλεισίματος μαθησιακής απώλειας, αναδιάρθρωση ανισοτήτων) και (δ) να διατυπωθούν τεκμηριωμένες προτάσεις πολιτικής για μελλοντικές κρίσεις. Μεθοδολογικά, η εργασία αξιοποιεί Ποιοτική Συγκριτική Ανάλυση (QCA) και δευτερογενή ανάλυση, συνδυάζοντας ανάλυση περιεχομένου πολιτικών/επίσημων εκθέσεων με ποσοτικά δεδομένα (ενδεικτικά: διεθνείς και εθνικοί δείκτες επιδόσεων και ψυχικής υγείας), ώστε να διερευνηθούν διαφορετικές οδοί που μπορούν να οδηγούν σε συγκλίνοντα αποτελέσματα. Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι απλές διχοτομήσεις «ήπια» έναντι «αυστηρής» πολιτικής δεν αποδίδουν την πραγματική πολυπλοκότητα, ακόμη και χώρες «ανοιχτών σχολείων» υιοθέτησαν διαφοροποιημένες ρυθμίσεις ανά βαθμίδα (ιδίως για ηλικίες 16+), ενώ η διακυβέρνηση λειτούργησε ως κρίσιμο φίλτρο για την ευελιξία εφαρμογής, τη συνοχή και την ταχύτητα προσαρμογής. Παράλληλα, καταγράφονται σημαντικές μαθησιακές απώλειες (με ιδιαίτερη βαρύτητα στα Μαθηματικά), ενίσχυση ανισοτήτων μέσω του «ψηφιακού χάσματος» και εκτεταμένες αν και ποιοτικά διαφοροποιημένες ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις, που δεν εξηγούνται αποκλειστικά από το κλείσιμο των σχολείων αλλά και από το συνολικό πανδημικό/κοινωνικό πλαίσιο. Σε επίπεδο πολιτικής, η κεντρική διδαχή είναι ότι η ανθεκτικότητα απαιτεί «διπλή επένδυση»: θεσμική/διοικητική ετοιμότητα (continuity planning, σαφή πρωτόκολλα και triggers) και παιδαγωγική κοινωνική υποστήριξη (μετάβαση από Emergency Remote Teaching σε ψηφιακή παιδαγωγική ικανότητα, στοχευμένη μαθησιακή ανάκαμψη, ενσωμάτωση της ψυχικής υγείας στην εκπαιδευτική πολιτική). Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026. Thu, 01 Jan 2026 00:00:00 GMT http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34452 2026-01-01T00:00:00Z