http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/18781 2026-10-10T01:55:45Z 2026-10-10T01:55:45Z Κωνσταντινίδου, Μαλαματή http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34821 2026-09-03T00:06:06Z 2026-01-01T00:00:00Z

Title: Η σχολική αίθουσα ως παράγοντας ευημερίας: η σχέση μεταξύ επαγγελματικής ικανοποίησης, οργανωσιακής δέσμευσης και υποκειμενικής ευημερίας στους εκπαιδευτικούς Authors: Κωνσταντινίδου, Μαλαματή Abstract: Η παρούσα εργασία διερευνά τις πολυδιάστατες σχέσεις μεταξύ της επαγγελματικής ικανοποίησης, της οργανωσιακής δέσμευσης και της υποκειμενικής ευημερίας των εκπαιδευτικών, προσεγγίζοντας τη σχολική αίθουσα ως κεντρικό πεδίο εργασιακής εμπειρίας. Αφετηρία της μελέτης αποτελεί η παραδοχή ότι οι εμπειρίες που βιώνουν οι εκπαιδευτικοί επηρεάζουν τόσο την επαγγελματική/σχολικά προσδιορισμένη υποκειμενική τους ευημερία όσο και τη γενική ευημερία και αξιολόγηση της ζωής τους, σύμφωνα με τη θεωρία μεταφοράς (spillover). Ακολουθήθηκε ποσοτική έρευνα που βασίστηκε σε αυτοαναφορικά ερωτηματολόγια. Η γενική υποκειμενική ευημερία διερευνήθηκε μέσω της Κλίμακας Ικανοποίησης από τη Ζωή (SWLS) και της Κλίμακας Θετικής και Αρνητικής Εμπειρίας (SPANE), ενώ η επαγγελματική/σχολικά προσδιορισμένη υποκειμενική ευημερία εξετάστηκε μέσω του ερωτηματολογίου Υποκειμενικής Ευημερίας Εκπαιδευτικών (TSWB). Το δείγμα αποτέλεσαν 304 εκπαιδευτικοί. Για την ανάλυση των δεδομένων αξιοποιήθηκαν περιγραφική στατιστική, συσχετίσεις, έλεγχοι διαφορών, ανάλυση διαμεσολάβησης και ιεραρχική γραμμική παλινδρόμηση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι εκπαιδευτικοί εμφανίζουν σχετικά θετική εικόνα ως προς την επαγγελματική τους ικανοποίηση και την ευημερία τους. Η μεγαλύτερη ικανοποίηση προέκυψε από τη φύση της εργασίας και τις σχέσεις με τους/τις συναδέλφους, ενώ η χαμηλότερη από τις συνθήκες εργασίας. Ως προς την οργανωσιακή δέσμευση, η συναισθηματική διάσταση αναδείχθηκε ως η ισχυρότερη μορφή σύνδεσης με τη σχολική μονάδα. Οι συσχετίσεις ανέδειξαν ότι η επαγγελματική ικανοποίηση συνδέεται θετικά τόσο με τη γενική όσο και με την επαγγελματική υποκειμενική ευημερία. H οργανωσιακή δέσμευση, και ιδιαίτερα η συναισθηματική της διάσταση, σχετίστηκε περισσότερο με την επαγγελματική ευημερία, παρά με τη συνολική αξιολόγηση ζωής. Η ανάλυση διαμεσολάβησης έδειξε ότι η οργανωσιακή δέσμευση δεν λειτούργησε ως διαμεσολαβητικός μηχανισμός στη σχέση μεταξύ επαγγελματικής ικανοποίησης και γενικής υποκειμενικής ευημερίας, αλλά μόνο στη σχέση μεταξύ επαγγελματικής ικανοποίησης και επαγγελματικής ευημερίας. Συνολικά, τα αποτελέσματα ανέδειξαν τη δυναμική σχέση μεταξύ εργασιακών στάσεων και ευημερίας και τη σημασία των εργασιακών πόρων, όπως η υποστήριξη και οι θετικές διαπροσωπικές σχέσεις. Η ευημερία των εκπαιδευτικών διαμορφώνεται στη διασταύρωση της επαγγελματικής ικανοποίησης, της συναισθηματικής σύνδεσης με τη σχολική μονάδα και της καθημερινής διδακτικής εμπειρίας. Στο πλαίσιο της σχολικής αίθουσας, η σχέση με τους/τις μαθητές/τριες, η διδακτική αποτελεσματικότητα και το επαγγελματικό νόημα που αναπτύσσονται, συμβάλλουν ουσιαστικά στην ευημερία των εκπαιδευτικών.; The present study investigates the multidimensional relationships among teachers’ job satisfaction, organizational commitment, and subjective well-being, approaching the classroom as a central field of work-related experience. The study is based on the assumption that the experiences teachers have within their school and work environment affect both their professional/school-specific subjective well-being and their general well-being and life evaluation, according to the spillover theory. A quantitative research design was adopted, based on self-report questionnaires. General subjective well-being was examined through the Satisfaction With Life Scale (SWLS) and the Scale of Positive and Negative Experience (SPANE), while professional/school-specific subjective well-being was assessed through the Teachers’ Subjective Well-Being Questionnaire (TSWB). The sample consisted of 304 teachers. Descriptive statistics, correlations, group difference tests, mediation analysis, and hierarchical linear regression were used for data analysis. The results showed that teachers reported a relatively positive profile in terms of job satisfaction and well-being. The highest levels of satisfaction were associated with the nature of the work and relationships with colleagues, whereas the lowest levels were related to working conditions. Regarding organizational commitment, the affective dimension emerged as the strongest form of connection with the school unit. Correlational analyses showed that job satisfaction was positively associated with both general and professional subjective well-being. However, organizational commitment, and especially its affective dimension, was more strongly related to professional well-being than to overall life evaluation. The mediation analysis showed that organizational commitment did not function as a mediating mechanism in the relationship between job satisfaction and general subjective well-being, but only in the relationship between job satisfaction and professional well-being. Overall, the findings highlighted the dynamic relationship between work-related attitudes and well-being, as well as the importance of work-related resources, such as support and positive interpersonal relationships. Teachers’ well-being is shaped at the intersection of job satisfaction, affective connection with the school unit, and everyday teaching experience. Within the classroom context, the relationship with students, teaching effectiveness, and the professional meaning that develops through teaching contribute substantially to teachers’ well-being. Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026.

2026-01-01T00:00:00Z Μπουναρτζή, Μαρία http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34812 2026-08-28T00:05:11Z 2026-01-01T00:00:00Z

Title: Στάσεις και απόψεις των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Γενικής και Ειδικής Αγωγής, για τη φοίτηση μαθητών/τριών με πολλαπλές ή/και βαριές αναπηρίες στο γενικό σχολείο Authors: Μπουναρτζή, Μαρία Abstract: Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις στάσεις, και τις απόψεις εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Γενικής και Ειδικής Αγωγής, σχετικά με τη φοίτηση μαθητών/τριών με πολλαπλές ή/και βαριές αναπηρίες στο γενικό σχολείο. Το ερευνητικό αντικείμενο εστιάζει σε ένα ιδιαίτερα σύνθετο ζήτημα, καθώς η φοίτηση των μαθητών/τριών αυτών δεν περιορίζεται στη φυσική τους παρουσία στη σχολική τάξη, αλλά αφορά την ουσιαστική συμμετοχή τους στη μαθησιακή διαδικασία, στην κοινωνική αλληλεπίδραση και στη συνολική ζωή της σχολικής κοινότητας. Για τη διερεύνηση του θέματος υιοθετήθηκε ποιοτική ερευνητική προσέγγιση. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν είκοσι εκπαιδευτικοί Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, εκ των οποίων δέκα υπηρετούσαν στη Γενική Αγωγή και δέκα στην Ειδική Αγωγή. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων, οι οποίες επέτρεψαν την εις βάθος καταγραφή των εμπειριών και των προβληματισμών των συμμετεχόντων/ουσών. Το ερευνητικό υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Τα ευρήματα της έρευνας αναδεικνύουν ότι οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν τη συμπερίληψη θετικά σε επίπεδο αρχής, αναγνωρίζοντας την παιδαγωγική και κοινωνική της αξία. Ωστόσο, η αποδοχή της φοίτησης μαθητών/τριών με πολλαπλές ή/και βαριές αναπηρίες στο γενικό σχολείο εμφανίζεται συχνά ως υπό όρους αποδοχή, καθώς συνδέεται με την ύπαρξη συγκεκριμένων παιδαγωγικών, οργανωτικών και υποστηρικτικών προϋποθέσεων. Ως βασικοί παράγοντες επιτυχούς φοίτησης αναδείχθηκαν οι κατάλληλες κτιριακές και υλικοτεχνικές υποδομές, η παρουσία εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, η παράλληλη στήριξη, η διεπιστημονική συνεργασία, η διαφοροποίηση της διδασκαλίας, η εξατομικευμένη παιδαγωγική υποστήριξη και η ουσιαστική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Η συνύπαρξη μαθητών/τριών με και χωρίς αναπηρία στο γενικό σχολείο μπορεί να συμβάλει στην καλλιέργεια ενσυναίσθησης, αποδοχής, αλληλεγγύης και σεβασμού στη διαφορετικότητα και δεν προκύπτει αυτόματα από τη φυσική παρουσία των μαθητών/τριών με αναπηρία στη γενική τάξη, αλλά απαιτεί συστηματική παιδαγωγική διαμεσολάβηση, κατάλληλη προετοιμασία της σχολικής κοινότητας και σταθερή υποστήριξη από το εκπαιδευτικό πλαίσιο. Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει ότι η φοίτηση μαθητών/τριών με πολλαπλές ή/και βαριές αναπηρίες στο γενικό δευτεροβάθμιο σχολείο αποτελεί μια σύνθετη διαδικασία, η οποία προϋποθέτει όχι μόνο θετικές στάσεις, αλλά και οργανωμένη εκπαιδευτική πολιτική, επαρκείς πόρους, συνεργατική κουλτούρα και συστηματική ενίσχυση των εκπαιδευτικών. Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026.

2026-01-01T00:00:00Z Κωνσταντινίδου, Μαρία http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34800 2026-08-22T00:05:39Z 2026-01-01T00:00:00Z

Title: Η χρήση των εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης στην εκπαίδευση: έρευνα βασισμένη στο εκτεταμένο Μοντέλο Αποδοχής Τεχνολογίας Authors: Κωνσταντινίδου, Μαρία Abstract: Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τους παράγοντες που επηρεάζουν την πρόθεση υιοθέτησης εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης από εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, αξιοποιώντας το εκτεταμένο Μοντέλο Αποδοχής Τεχνολογίας (extended Technology Acceptance Model – extended TAM). Ειδικότερα, η παρούσα έρευνα εξετάζει την επίδραση των αντιλήψεων των συμμετεχόντων/ουσών σχετικά με την ευκολία χρήσης, τη χρησιμότητα, τη νοημοσύνη, την εμπιστοσύνη, τον κίνδυνο, την ηθική υποχρέωση και την κοινωνική επιρροή στην πρόθεση υιοθέτησης εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης. Επιπλέον, διερευνά τον διαμεσολαβητικό ρόλο της αντιληπτής χρησιμότητας και της αντιληπτής ευκολίας χρήσης. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με ποσοτική προσέγγιση μέσω δομημένου ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου, στο οποίο συμμετείχαν 195 εκπαιδευτικοί από όλη την Ελλάδα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αντιληπτή χρησιμότητα, η αντιληπτή ευκολία χρήσης και η αντιληπτή κοινωνική επιρροή επηρεάζουν θετικά και στατιστικά σημαντικά την πρόθεση υιοθέτησης εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης, ενώ η αντιληπτή νοημοσύνη, η αντιληπτή εμπιστοσύνη, ο αντιληπτός κίνδυνος και η αντιληπτή ηθική υποχρέωση δεν εμφάνισαν άμεση στατιστικά σημαντική επίδραση. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η αντιληπτή ευκολία χρήσης επηρεάζει θετικά την αντιληπτή χρησιμότητα. Οι αναλύσεις διαμεσολάβησης ανέδειξαν ότι η αντιληπτή χρησιμότητα και η αντιληπτή ευκολία χρήσης λειτουργούν ως σημαντικοί διαμεσολαβητικοί μηχανισμοί μεταξύ επιμέρους παραγόντων και της πρόθεσης υιοθέτησης. Τέλος, ως προς τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, μόνο το φύλο παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση, ενώ η ηλικία και η βαθμίδα εκπαίδευσης (Πρωτοβάθμια ή Δευτεροβάθμια εκπαίδευση) δεν συνδέθηκαν σημαντικά με την πρόθεση υιοθέτησης εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης. Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026.

2026-01-01T00:00:00Z Παπαϊωάννου, Αντώνης http://dspace.lib.uom.gr/handle/2159/34787 2026-08-21T00:05:27Z 2026-01-01T00:00:00Z

Title: Η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην Εκπαίδευση Ενηλίκων: συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση των οφελών, προκλήσεων και προοπτικών Authors: Παπαϊωάννου, Αντώνης Abstract: Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης ως επιδραστικό παράγοντα στην εκπαίδευση ενηλίκων, εστιάζοντας στην αλληλεπίδραση που έχει η τεχνολογία με τον άνθρωπο κατά τη μαθησιακή διαδικασία. Η τεχνητή νοημοσύνη προσεγγίζεται ως ένα καινοτόμο παιδαγωγικό εργαλείο που αποσκοπεί στη παροχή εξατομικευμένης, προσαρμοστικής και αυτόνομης; μάθησης, οι οποίες συνδέονται άμεσα με την ακαδημαϊκή επιτυχία και τη συνεχή αναβάθμιση των δεξιοτήτων των ενήλικων εκπαιδευομένων. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται σε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας. Η σύνθεση των αποτελεσμάτων καταδεικνύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τη μαθησιακή εμπειρία των ενηλίκων εκπαιδευομένων, υπο τη προϋπόθεση ότι θα αξιοποιείται ως παιδαγωγικό εργαλείο και όχι ως αυτοσκοπός, ενώ αναδεικνύεται η ανάγκη για στοχευμένη κατάρτιση των εκπαιδευτών και για ισχυρό θεσμικό και ηθικό πλαίσιο εφαρμογής της. Description: Διπλωματική εργασία--Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, 2026.

2026-01-01T00:00:00Z